Fokkerijbegeleiding
In onze kliniek begeleiden we vele diereigenaren bij het fokken van een nestje, om op een verantwoorde manier gezonde dieren op de wereld te zetten. We beschikken hiervoor over de nodige kennis en apparatuur.
U kunt terecht bij ons voor:
* Klinisch onderzoek van de teef en bacteriologisch onderzoek voorafgaand aan een dekking.
* Progesteron test om nauwkeurig te bepalen wanneer de teef toe is aan de dekking om de kans op een succesvolle dekking te vergroten.
* Kunstmatige Inseminatie. Een natuurlijke dekking heeft niet altijd de voorkeur of lukt soms niet en bij sommige rassen gaat de natuurlijke dekking moeilijk. In de Kliniek voor gezelschapsdieren is het mogelijk om uw teef te laten insemineren.
* Echo dracht tussen dag 28 en dag 35. Hierbij wordt de dracht bevestigt en kunnen we zien hoeveel pups de teef minimaal draagt; er kunnen meer pups zijn dan zichtbaar op de echo omdat achter de pups die in beeld zijn eventueel meer pups zitten.
* Indien er meerdere keren een progesteron test gedaan moet worden kunt u kiezen voor een vruchtbaarheidspakket: voor een voordelige prijs zitten er in dit pakket 4 progesteron testen en een echo dracht.
* Geboortebegeleiding.
* Indien nodig een keizersnede. Als aan het eind van de dracht blijkt dat door omstandigheden de teef niet zelf kan werpen, dan kan het dier bij ons een keizersnede ondergaan.
.
.
Bepaling moment van dekken: progesterontest
In onze praktijk is het mogelijk het beste moment van dekken te laten bepalen. Veel fokkers maken gebruik van deze mogelijkheden, zeker als voor een dekking bijvoorbeeld een flinke afstand afgelegd moet worden.
Het beste moment van dekken bepalen we uit een combinatie van twee onderzoeken. Er wordt wat bloed afgenomen, waarin we de progesteronwaarde kunnen bepalen. Wij gebruiken hiervoor de ovucheck. Rond de eisprong en dus de vruchtbare periode zien we een snelle stijging van de progesteronwaarde.
Naast de bloedtest kijken we ook, met behulp van een vaginoscoop, naar het slijmvlies van de vagina en cervix. Hiervoor brengen we vaginaal een klein speculum in bij de teef en kijken vervolgens met een camera. Rond de eisprong zien we het slijmvlies veranderen van erg gezwollen, glanzend en rose-rood naar geplooid, bleek en dof.
Ons advies wat betreft dekken baseren we op een combinatie van deze twee onderzoeken. Een eerste onderzoek wordt meestal uitgevoerd rond dag 10 van de loopsheid.
Afhankelijk van het stadium van de loopsheid kunnen we adviseren om nogmaals, na 1 of 2 dagen, deze test te herhalen. Op deze manier kunnen we de progressie van de loopsheid goed in de gaten houden.
Progesteronbepalingen kunnen in onze praktijk elke ochtend van maandag t/m zaterdag op afspraak uitgevoerd worden, andere tijden in overleg.
Keizersnede
Keizersnedes worden bij ons in de praktijk regelmatig uitgevoerd bij zowel honden als katten, en soms bij konijnen, cavia’s en ratjes. Er zijn een aantal redenen waarom een keizersnede nodig kan zijn:
1. De pups/kittens zijn te groot in verhouding tot het geboortekanaal. Dat gebeurd vooral bij kleine nestjes en bij kortsnuitige rassen als bijvoorbeeld de Engelse Bulldog, Franse Bulldog en Mopshond en bij katten de Britse Korthaar, Pers en Exotic.
2. Weeënzwakte. Door een calciumtekort of uitputting trekt de baarmoeder niet of niet genoeg samen om de pups/kittens eruit te krijgen.
3. Verkeerde ligging van een pup/kitten waardoor deze de uitgang blokkeert en zo de overige pups/kittens er ook niet uit kunnen.
Een keizersnede bij de hond
Soms wordt een keizersnede van tevoren gepland. Bijvoorbeeld bij rassen als Engelse Bulldog en de Franse Bulldog, omdat ze niet zelf kunnen bevallen of omdat de eigenaar bij voorbaat voor een keizersnede kiest omdat de teef bij eerdere nesten niet zelf kon bevallen.
Soms is de keizersnede niet gepland maar wordt er vlak voor de bevalling of tijdens de bevalling besloten tot een keizersnede over te gaan, bijvoorbeeld als de bevalling te lang duurt, of als de teef over tijd is en het er nog niet naar uitziet dat ze binnen korte tijd gaat bevallen.
De operatie
Als eerste wordt de teef aan het infuus gelegd. Zo gaat ze snel onder narcose en wordt ze na de operatie zo snel mogelijk weer wakker. Om te zorgen dat de pups zo min mogelijk narcose binnenkrijgen, krijgt ze zo min mogelijk ingespoten en zodra ze op de operatietafel ligt, wordt ze geïntubeerd; er wordt een buisje in de luchtpijp gedaan zodat ze aan de zuurstof en gasnarcose kan.
Het operatieveld proberen we vast te scheren als de teef nog wakker is; dit scheelt in de narcosetijd en de hoeveelheid die de pups binnen krijgen.
Op de operatietafel wordt het operatieveld gewassen en gedesinfecteerd. Ze wordt tijdens de operatie warmgehouden met een warmtematje/kruiken.
Foto: de arts maakt de snee in de buik.
De snee moet zo groot zijn dat de baarmoeder uit de buik kan worden gehaald. Dan maakt de dierenarts een snee in de baarmoeder, op een punt waar de pups uit beide baarmoederhoornen gehaald kunnen worden.

navelstreng worden 2 tangen gezet zodat
deze niet gaat bloeden. Tussen de tangen in wordt de navelstreng doorgeknipt. De ene tang voorkomt dat het deel van de navelstreng dat achterblijft gaat bloeden, de ander zit aan het stukje navelstreng van de pup en voorkomt dat dat stukje gaat bloeden. De pup wordt aan de assistente gegeven, die hem droogwrijft om de ademhaling te stimuleren. ook krijgt de pup een druppeltje van de vloeistof die de narcose opheft toegediend om de ademhaling sneller op gang te laten komen en het slijm wordt uit neus en bek gezogen.
..
Als alle pups er uit zijn, wordt de baarmoeder van de teef dicht gehecht, en vervolgens de buik. De buik dicht hechten gaat zoveel mogelijk onderhuids, zodat de pups er geen last van hebben bij het drinken.






